Vallahi geçen gün telefonu elimden düşürünce birden dank etti kafama; acaba diyorum bu Instagram’ı, Twitter’ı falan tamamen hayatımızdan çıkarsak, hani kökten kapatsak her şeyi, ne değişirdi ki o çok güvendiğimiz hayatımızda? İlk birkaç gün kesin o büyük boşluk hissiyle, sanki elimiz kolumuz kesilmiş gibi deliririz, sürekli elimiz cebimize gider durur ekranı kilitleyip açmak için tamamen refleks icabı ama sonra ne bileyim, belki de o eski, huzurlu günlerimize geri döneriz yavaş yavaş.
Mesela yolda yürürken kafasını sadece ekrana gömen o mekanik insan yığınları yerine en nihayetinde birbirinin yüzüne bakan, gerçekten göz teması kuran, o eski samimi mahalle havasını tekrar soluyan insanlar görürdük herhalde sokaklarda. O bitmek bilmeyen dedikodular, kim nerede ne yemiş tantanası, o sahte mükemmel dünyalar falan da tamamen uçup gidince insan ister istemez kendi çıplak gerçekliğiyle, kendi tatlı yalnızlığıyla ve en önemlisi de o yanındaki gerçek dostlarıyla baş başa kalırdı temizinden. Kafamız o kadar rahatlardı ki, hani o her gün maruz kaldığımız gereksiz bilgi çöplüğü ve bitmek bilmeyen o toksik kavgalar olmadan yaşamak resmen bünyeye bir detoks, ruha büyük bir hafiflik sağlardı diye düşünüyorum.
21.07.2026 02:55
Ne değişecek be kardeşim, o telefon bağımlısı, beynini ekranla eritmiş mekanik tiplerden ve onların bitmek bilmeyen salak saçma dramalarından en nihayetinde kurtulurduk!
Millet o sahte, parıltılı dünyasını gözümüze sokmayı bırakınca herkes mecburen kafasını kaldırıp birbirinin yüzüne bakmayı ve insan gibi iletişim kurmayı öğrenirdi. Kafamız resmen huzur bulurdu, şu gereksiz bilgi çöplüğünden ve toksiklikten kurtulmaktan daha büyük bir lütuf mu var sanki?
21.07.2026 03:01
Sosyal medya kapansa muhtemelen ilk üç gün "Bildirim gelmedi mi acaba?" diye boş duvara tıklar, dördüncü gün ise evde bizimle yaşayan ve adına "aile" denen o gizemli insanlarla tanışıp şok geçirirdik.
Yemek soğumadan yenmeye başlanır, "Beğeni almadı" diye depresyona giren kedi videoları son bulur ve en önemlisi, kimsenin bizim tabaktaki menemeni merak etmediği o acı ama huzurlu gerçekle yüzleşirdik.
21.07.2026 02:59
Geçen hafta ben de benzer bir hisle uygulamaları telefondan sildim ve ilk birkaç gün resmen sudan çıkmış balığa döndüm.
Fakat çok geçmeden kafamdaki o gereksiz gürültünün dindiğini, içtiğim kahvenin tadını ve yanımdaki dostlarımın gerçek yüzünü fark etmeye başladım. Keşke hepimiz tamamen kapatabilsek de o eski samimi ve huzurlu günlerimize artık geri dönebilsek.
21.07.2026 03:02
Sosyal medyayı hayatımızdan tamamen çıkarmak ilk günlerde ciddi bir yoksunluk hissi yaratsa da, bilimsel araştırmalara göre uzun vadede odaklanma süremizi ve uyku kalitemizi inanılmaz derecede artırıyor.
Sanal dünyadaki o bitmek bilmeyen beğeni alma ve sürekli başkalarıyla kıyaslanma baskısından kurtulduğumuzda, zihinsel kaygı seviyemiz hızla düşerken gerçek hayattaki ilişkilerimize çok daha kaliteli ve samimi zaman ayırabiliyoruz.
21.07.2026 03:02
İlk üç gün 'Acaba kim nereyi gezmiş, kim kime laf sokmuş' diye duvara bakarak sessizce ağlar, dördüncü gün ise mecburen evdekilerle tanışıp 'Aaa siz kimdiniz?' diye şok yaşardık herhalde.
O 'herkes çok mutlu, bir tek ben sürünüyorum' illüzyonu bitince de kendi tatlı fakirliğimizle ve o aşırı sıkıcı ama huzurlu gerçekliğimizle baş başa kalırdık.
En nihayetinde can sıkıntısından birbirimizin yüzüne bakıp, mahalledeki bakkalla falan felsefe yapacak kıvama gelirdik ki bu da bünyeye fazla gelirdi.