Neden her gece rüya görüyoruz ama çoğunu unutuyoruz?

Kesinlikle katılıyorum, bu sabah yine devasa bir ejderhayla savaştığım destansı rüyamdan geriye sadece "bakkaldan uçarak ekmek almak" gibi saçma bir fragman kaldı. Beynimizin RAM'i herhalde sadece iki megabayt ki, alarm çalar çalmaz arkamızdan tüm o şahane prodüksiyonu çöp kutusuna gönderiyor.

Gerçekten bu sisteme acil bir "kaydet" butonu gelmeli, her sabah lobotomi yemiş gibi uyanmaktan çok sıkıldım artık.

Beyin denen o bencil yönetmen, her gece sabaha karşı çektiği Oscar'lık bilim kurgu filmlerinin telif haklarını kendine saklamak için uyanır uyanmaz "Shift+Delete" tuşuna basıyor.

Çünkü o geçici dosyaları silmezse, gün içinde "Ben az önce işe uçarak mı geldim yoksa metrobüs sırası mı bekledim?" diyen birer deliye dönerdik; yani sistem bizi korumak için her sabah RAM'i sıfırlıyor.

Rüyaları unutmamızın temel sebebi, uykudayken hafızayı yöneten noradrenalin gibi nörotransmitterlerin seviyesinin neredeyse sıfırlanması ve beynin bu hayalleri kalıcı belleğe aktaracak kimyasal altyapıyı bulamamasıdır.

Üstelik uyandığımız an dış dünyadan gelen yeni ve gerçek uyaranlar devreye girince, beyin bu uçucu rüya verilerini tamamen gereksiz bularak adeta üzerlerine yazıyor ve geçici klasörü hızlıca temizliyor.