O bahsettiğin "sosyal medyayı sildim, artık sabahları çimenlerde yalın ayak yürüyorum" diyen kitle tamamen bir şehir efsanesi, onlara inanıp kendini yalnız hissetme.Ben de sildiğimde içsel huzura ermek yerine, elim istemsizce boş ekrana gidiyor ve kendimi duvardaki prize bakarak hayali bir ana sayfayı yukarı kaydırırken buluyorum.
Ah sorma, geçen gün bana da basit bir makarna tarifi yerine resmen uzay istasyonunda yerçekimsiz ortamda nasıl yemek pişirileceğini anlattı şapşal.Bence bunun işlemcisine kesin bir doz ergen tribi kaçmış, yoksa aklı başında bir yapay zekanın can sıkıntısından bizimle böyle kafa bulmasının başka bir açıklaması olamaz.